Festival

Standaard

Nog even, en het is weer zover. De periode van zon, hopelijk zwoele en dus lange zomeravonden en van loom borrelen op terrasjes en in eigen tuin.
Het voorjaar en de zomer zijn ook de seizoenen van de festivals. We trekken er en masse op uit om naar onze favoriete bands cw. artiesten te gaan kijken, waarbij de sfeer allesbepalend is. Ook al is de muziek ruk, dan nog maakt de aanwezigheid van zon, drank en gezelligheid het tot een zeer geslaagd dagje uit.

Ik heb een diversiteit aan festivals bezocht, met name in mijn -ahum- wat jongere jaren. Maar het is altijd blijven kriebelen, daar het bloed kruipt waar het gaan kan. Ongeacht het etiket festivalfossiel, ik vermaak en gedraag mij nog steeds als die jonge hinde en trek me lekker niks aan van wat een ander daarvan denkt. Mijn geld, mijn leven, en mijn vermaak!

Zo had ik in de zomer van 2011 het plan gevat om eens naar Pukkelpop in België te gaan. Veel over gehoord, maar nooit zelf meegemaakt. Het gevoel dat je een dagje in het buitenland vertoeft, sprak me erg aan. We zouden blijven overnachten,  in onze eigen camperbus. Een VW oldtimer, dus op en top old skool festival gevoel!
Maar het liep anders..

Ten tijde van het optreden van Skunk Anansie, zo rond 18.00 uur, werd het ineens pikkedonker.  Na een hele bloedhete dag, begon het bovendien immens hard te regenen en er vielen hagelstenen zo groot als tennisballen.
Wij bevonden ons op een groot, open veld en renden snel naar een koffietentje om daar te kunnen schuilen, amper gekleed en zonder regenkleding. De bandleden van Skunk Anansie keken verbijsterd, maar speelden aanvankelijk stug door, totdat ook zij vluchtten. Mensen kropen tegen elkaar aan in een poging tot bescherming te vinden en om warm te blijven. Het geraas hield enige tijd aan en er zat niks anders op dan dit uit te zitten en hopen dat het snel voorbij zou zijn. Elke minuut voelde als een uur.

Toen, na een minuut of tien, werd het stil. Iedereen in ontreddering en verdwaasd ronddolend, zichtbaar zichzelf afvragend what the fuck er was gebeurd. We wisten het niet..maar het was doodeng. We werden door de beveiliging richting uitgang van het terrein gestuurd, en onderweg bleek welke ravage er was aangericht. We liepen op onze slippers door een poel van regenwater, modder en probeerden de takken en boomstammen te vermijden. Koud en doorweekt liepen we door, om ons heen kijkend en niet-begrijpend wat er aan de hand was. Een soort shocktoestand leek het wel. Er waren tenten omgevallen en er lagen mensen op de grond.

Eenmaal aangekomen bij de uitgang, liepen we richting een eettentje waar men massaal zijn toevlucht zocht. We spraken met andere, buitenlandse bezoekers die nergens heen konden…er was geen treinverkeer mogelijk. Mobiele telefoons waren kapot, helemaal doorweekt. Er was paniek. Maar ook een soort van verbondenheid onderling. Na uren praten en zitten, zijn we terug naar huis gereden. In stilte. Onze naasten hadden op het nieuws gezien wat er was gebeurd en we bleken heel vaak gebeld te zijn.
Thuis – het was nacht inmiddels – bekeek ik allerlei Youtube filmpjes en werd het duidelijk waardoor wij waren getroffen. Een supercell..een weinig-voorkomende weersomstandigheid en met een snelheid van bijna 200 km p/ uur. Een soort tornado dus. En het raasde precies over het festivalterrein van Pukkelpop. 

Het had het leven gekost aan zes jonge mensen en er waren vele gewonden gevallen. Wij hadden het geluk dat we ons op open terrein bevonden..iets wat we ter plekke vervloekten. Het heeft nog een hele tijd geduurd voordat ik het van me af kon zetten, deze gebeurtenis. Of eigenlijk, traumatische ervaring.

Na twee jaar bezocht ik weer een festival,  waarvan ik genoot. Maar het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s