Lot

Standaard

De mensen die mij (al dan niet lang) kennen, weten het wel; ik ben geen zweverig type. Noem mij down- to- earth of Mevr. Rationeel. Ik geloof niet in flauwekul zaken als “meant to be” “soulmates” en alles wat daarmee samenhangt. Alles wat mij overkomt zal ik rationaliseren en analyseren, maar daarmee toon ik direct het paradoxale aan in dit verband; gevoelszaken laten zich niet vangen in woorden.

Om de zoveel tijd overkomt mij en velen met mij iets moois; zonder dat je ernaar zocht komt er iemand op je pad die graag een tijdlang met je mee wil wandelen. Het ene pad is langer dan het andere en ik ga een uitdaging niet graag uit de “weg”, dus een paar flinke obstakels op het circuit kunnen mij niet deren. Een paar maanden geleden stortte ik mij weer eens in een (online) kwestie, waarover ik verder niet wil uitweiden. Tegelijk met mij was er nog iemand die dezelfde gedachte had en na een tijdje onderhielden we contact. Eerst alleen nog online, later belden we ook.
Een stem zegt natuurlijk nog lang niet alles, maar het klonk goed..

Begint het niet vaak zo? Dat je een gezamenlijk doel dient en zo elkaar tegen het lijft loopt en besluit dat het ook zonder dat eerdere doel veel te leuk is om elkaar los te laten? Of je wordt vanwege werk gedwongen om met elkaar op te lopen, maar dan blijkt dat je veel meer te bespreken hebt dan alleen maar werk. Enfin, zij en ik stortten ons op hetzelfde onderwerp maar dat onderwerp is al een tijd niet meer de aanleiding om elkaar graag te willen spreken.

Zo bleek dat we dezelfde normen en waarden hanteren, en we laten elkaar in onze waarde ongeacht of we het met elkaar eens zijn. We kunnen lachen om (andermans) stupiditeit en ook in de serieuze onderwerpen vinden we elkaar. Het lijkt alsof je tegen jezelf praat, het is haast eng om te zien dat iemand zó hetzelfde kan zijn en denken…maar toch zijn we twee verschillende personen.
Het mooiste is dat we er allebei niks voor hebben hoeven doen; het lag voor het oprapen. En het was aan ons of we dat gingen doen. Gelukkig deden we dat zonder twijfelen (nou ja…een milliseconde twijfel reken ik niet mee…) en inmiddels hebben we elkaar in het echt ontmoet.

Hier gingen we gewoon door waar we gebleven waren en ik hoop dat we dat nog lange tijd zullen blijven doen! Toch een lotsbestemming? Geen idee, ik heb geleerd om op mijn gevoel af te gaan!

»

  1. Wat een leuk stuk! Zo zie je maar dat het onverwachts op je pad komt. Eigenlijk best bijzonder. Ik had nooit wat met mensen online, geloofde daar niet in, maar daar moet ik nu ook op terug komen! We lijken wel uit hetzelfde hout gesneden…jij wat eerder dan ik, maar dat deert niet! Wat kan ik met jou lachen, zoveel herkenning en ook de serieuze gesprekken zijn enorm fijn! Komt vast helemaal goed met ons!

    Like

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s