Wonen aan het water; boten en hun passagiers

Standaard

Ik woon aan het water. Nu is dat een best breed begrip, want er zijn vele soorten wateren.
In mijn geval gaat het om deze vaart;

De trekvaart vindt zijn oorsprong in de uitlopers van het Cager Meer in Leiden en komt in Haarlem via de Brouwersvaart, Oude Singel en Nieuwe Gracht uit op het Spaarne in Haerlem.

Het wonen aan het water kent vele voordelen, en vanzelfsprekend ook nadelen. Nu het zomerseizoen volop is aangebroken, haalt menig waterliefhebber zijn of haar boot weer uit de stalling om optimaal gebruik te kunnen maken van elke zonnige dag. Velen doen dit al in het voorjaar, maar zoals ik al jarenlang ervaar, zijn er ook de die-hards die zich niet van het water laten wegjagen door een flinke regen- of stormpartij.
Op zo’n zonnige dag mag ik graag op mijn vlonder zitten lezen. Of ik zit wat voor me uit te staren onder het genot van een kopje koffie. Die plek biedt vrij zicht op alles wat voorbij vaart, en dat is best interessant om naar te kijken.
Wat je moet weten, is dat zo’n beetje iedereen die langs komt varen, vrolijk hallo zegt en zwaait. Ik ben een sociaal mens, en met name als de zon schijnt in opperbeste stemming, dus ik zwaai vrolijk terug. Dat is leuk voor even…maar na verloop van tijd ben ik dat zat.
Het is interessant om te analyseren, welk type mens er in welk type boot zit. Dit klinkt misschien wat aanmatigend, maar zo bedoel ik dat niet. Wellicht ga ik wat teveel uit van mezelf, maar als ik op een mooie dag in een boot stap, dan ervaar ik dit als luxe. Lekker het water op, drankje erbij, goed gezelschap. Het zonnetje wat schijnt. En dan schetst het toch mijn verbazing als ik dan regelmatig constateer, dat veel mensen helemaal niet zo blij en gelukkig kijken..
Er komen nogal wat luxe, best grote sloepen voorbij op een zomerse dag (je ziet ze niet als het grijs en grauw is), met daarin een stel van middelbare leeftijd. Hij zit aan het roer, zij zit al rondkijkend aan een wijntje . Zij kijkt ontevreden, hij kijkt niet naar haar. Dit zijn geen goedkope sloepen, deze wijsheid heb ik van mijn vriend die daar kijk op heeft. Als je het geld hebt om zo’n boot te kunnen kopen (én vergeet hierbij de kosten voor het onderhoud/stalling niet), wil dat dus niet zeggen dat je dus geniet, of er gelukkiger van word.
Ik vind dat best treurig om te zien.
Even zo vaak komen er de wat kleinere, oudere bootjes voorbij met daarin mensen van jonge leeftijd. Koppeltjes, of vrienden. En bijna altijd hebben ze een enorme lol. Je ziet de gelukzalige glimlach op hun gezicht, al dan niet veroorzaakt door degene met wie ze samen varen.
Bovenstaande waterliefhebbers (dat mag je dan toch verwachten) veroorzaken geen last, en als ze niet zo happy zijn is dat voor hen vervelend.
Dit in tegenstelling tot de groep mensen op wie het begrip “partyboat” van toepassing is. Party, in de breedste zin des woords. Harde muziek, dus je hoort ze al van verre aankomen. Luide stemmen, drank op de boot is in overvloed aanwezig. En ze vinden het zo leuk om een/onze hond lekker op te jutten, zodat deze gaat blaffen. Het tempo waarop er wordt gevaren veroorzaakt enorme deining, zodat ik bijna word van de vlonder word gelanceerd. Deze flierefluiters of levensgenieters komen graag ’s nachts nog eens langs, want ze kunnen er geen genoeg van krijgen.
Ik heb er wél genoeg van!Maar ja…het wonen aan het water biedt ook heus ook voordelen..

»

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s