Men lijdt het meest…

Standaard

Een gevleugelde uitspraak van mijn ouwe, wijze moeder. Hoe vaak ik haar deze waarheid als een koe niet heb horen uitspreken, als een heuse mantra. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed, inmiddels.

Nu kun je natuurlijk diverse definities hanteren als het gaat om het werkwoord “lijden”. Want wat is lijden? Ik denk dat je dit niet goed kunt uitdrukken in woorden, het is namelijk een typische gevoelskwestie. Ieder mens gaat immers uit van zijn of haar eigen referentiekader, en niet iedereen is even stressbestendig of kan goed dealen met tegenvallers.
In het algemeen kan wat mij betreft worden gesteld, dat indien je van iets last of stress ervaart, je al lijdt. Denk aan het spreekwoord “lijdzaam afwachten”. Dat impliceert dat je al lijdt, terwijl je wacht op bijvoorbeeld een voor jou hele belangrijke uitslag. Ik ben nu even solidair met alle eindexamenleerlingen die nu geen nagel meer aan hun vingers hebben.

Toch moet er onderscheid worden gemaakt tussen het lijden in het moment, en het lijden van iets waarvan je niet eens weet OF je eronder zult gaan lijden. Niemand kan in de toekomst kijken en dus kun je je enorm opvreten en ongelukkig voelen als je niet weet wat deze je zal gaan brengen.

“Men lijdt het meest, van het lijden dan men vreest”. Bang of angstig zijn voor een nog onbekende uitkomst is onzinnig, en onnodig. Allerlei goeroes vertellen ons dat we vooral moeten leven in het hier en nu, en onze dag echt moeten plukken. Kan zijn hoor, dat je morgen struikelt in je douche en je nek breekt. Of dat er volgende week een einde komt aan het leven dat je kent, en daarmee allerlei zekerheden. Helaas zijn zekerheden een utopie, er bestaan slechts schijnzekerheden.
Een niet al te opbeurende gedachte, maar wel realistisch.

Een realistische kijk op zaken hebben kan al enorm de druk verlagen. Weten dat morgen alles anders kan zijn, want niets is statisch. Daarom is het erg verstandig om uit te gaan van de huidige situatie, en daar volop van te genieten. Verder is het ook heel wijs om je te bedenken dat je zelf vaak degene bent die relatief kleine problemen in je hoofd opblaast tot iets heel groots, totdat je half doorgedraaid bent en geen uitweg meer ziet om je problemen aan te pakken.
Veel mensen hikken enorm aan tegen het indienen van de Belastingaangifte. Dag na dag stress, omdat het stomme ding voor 1 april binnen moet zijn. Ook ik had daar last van. Totdat ik terug ging denken aan de voorgaande jaren; ik vulde binnen 10 minuten alles in, zonder problemen. Die vooraf ingevulde gegevens verlagen aanzienlijk de bloeddruk. Dus waarom stressen? Die 10 minuten minder Facebooken zal ik niet missen, en hoe trots ben je als het weer gedaan is? Kortom, de inspanning is minimaal en de beloning groot.

Bovendien helpt het ook enorm om te bedenken dat de uitkomst vaak al vastligt. Op veel zaken hebben wij geen invloed. Is het dan toch stiekem een kwestie van angst voor controleverlies?
Als je dat voor jezelf helder hebt, is het leed al voor 50% geminimaliseerd.
Het is de kunst van het loslaten, vertrouwen hebben in je eigen kunnen en op de goede afloop. Zo niet…dan zie je dat tegen die tijd wel weer. Dat leeft een stuk rustiger!

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s