Puberperikelen

Standaard

Mijn puber wordt binnenkort alweer 15 jaar, en ik verbaas me nog elke dag over het vervliegen van de tijd.
Het lijkt haast onvermijdelijk dat ik met grote regelmaat terug denk aan de tijd dat ik zelf een 15-jarige was. Voor mij het begin van een nieuwe fase, omdat ik toen mijn eerste vriendje kreeg. Het hield zelfs nog twee jaar stand en omdat hij een stuk ouder was, heeft het me behoorlijk gevormd.

Ik betrap mezelf er op, dat ik me opstel zoals mijn ouders zich naar mij opstelden toen ik in die puberteit als een olifant door de porseleinkast denderde en vooral van mening was dat ik de wijsheid in pacht had. Wat wisten zij nou? Ze waren oud, en suf. Vond ik toen. Ik wist het allemaal al en mij hoefden ze niks meer te vertellen. Uiteraard ben ik vele malen getrakteerd op goede tips, in de hoop dat ik aan het denken werd gezet en zo voor mij juiste beslissingen kon maken. Ik deed het tegenovergestelde, zoals het pubers betaamt. Uiteraard kwam ik er in mijn volwassen leventje achter dat zij – achteraf bezien – altijd gelijk hadden gehad. Ik moest het alleen zelf ondervinden. Keihard met mijn kop tegen de muur knallen, tranen plengen, boos en gefrustreerd worden. Het diende allemaal een doel.

Net zoals mijn ouders destijds nogal wat met mij te stellen hadden, weet ik me nu met mijn puber soms totaal geen raad. Helaas mis ik soms het geduld, de kalmte en de beheersing die mijn ouders in overvloed leken te hebben. Zelfs als ze boos op me waren, werd dat op een rustige doch indringende manier duidelijk gemaakt. Heb ik dan helemaal niks geleerd?

Zeker wel. Zo weet ik dat het volkomen normaal is om een puinhoop van je kamer te maken, want opruimen is verspilling van kostbare tijd. Ook hoort het erbij dat de puber een onverzadigbare honger heeft en dat er nóóit genoeg eten aan te slepen is. De verwijten vliegen je om de oren en van het woord “verplichting” krijgt de puber acute uitslag. Hij wil niks, behalve met rust gelaten worden. Slapen is prioriteit nummer 1 en zijn grootste hobby. Wie hij is moet hij nog uitvinden en hij wordt regelmatig aan het twijfelen gebracht door klasgenoten en zijn ouwe vader en moeder en stiefvader. Want hij luistert wel degelijk naar wat je vertelt en slaat dit ook op.

Vanaf nu gaat de Grote Hervorming beginnen. Het toepassen in de praktijk wat er in de afgelopen jaren zorgvuldig is in gestopt door zijn omgeving. Hij moet gaan ondervinden wie hij werkelijk is, waar hij voor staat en of er misschien toch enige waarheid zit in alles wat hem is voorgespiegeld.

Om dat goed te kunnen doen moet hij wel veel rusten, veel eten, zomin mogelijk verplichtingen hebben. Dan komt het vast goed met dat zelfinzicht en het vinden van zijn eigen identiteit.
Over 15 jaar gaat hij ons op alle punten gelijk geven, maar nu nog even niet.

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s