Oude versus nieuwe schoenen; de comfortzone

Standaard

Een veel gebezigde term welke synoniem staat voor het eten van je dagelijkse vertrouwde ontbijt, voor het zitten op je stokoude maar o zo relaxte bank, en voor het lopen op je oude maar overheerlijke schoenen. Dat eten, zitten en lopen zijn zeer belangrijke elementen en terugkerende rituelen in je leven. Maar ieder op zich vervangbaar, mits je dat aandurft.

Hoe komt het toch dat die oude bank zo lekker zit, maar dat je stiekem snakt naar een nieuwer en hipper model? En nog belangrijker; waarom lukt het maar niet om de stap te zetten richting een willekeurige meubelwinkel, alwaar de keuze reuze is? Je banksaldo protesteert niet, er blijft genoeg over om ook nog een paar nieuwe schoenen te kopen en de Brinta vervangen door muesli zorgt ook niet voor grote geldzorgen. En toch…blijf je maar uitstellen.

Die bank vertelt misschien verhalen die niet voor ieders oren geschikt zijn, elke keer dat je ernaar kijkt neemt hij je terug op een trip down memory lane. Je mijmert over jaren geleden toen je leven er nog heel anders uitzag. Een ander leven wellicht, maar toen was het niet persé beter of leuker dan nu. Aan iets vasthouden wat er niet meer is zorgt ervoor dat je geen stappen maakt die je als mens rijker kunnen maken. Loslaten dus, is het keyword.
Voor veel mensen heel moeilijk en soms haast niet te doen. Loslaten betekent afscheid nemen en daarom houden we vast. Of blijven we zitten. Omdat dat zo vertrouwd en prettig voelt.

Ik heb de spreekwoordelijke oude bank de deur uit gedaan en heb een nieuwe gekocht. Al zolang ik mezelf ken- minus 10 jaar – cirkel ik in het hetzelfde gedachtenkringetje rond. Best saai en doodvermoeiend bovendien, dus het werd tijd om de cirkel de doorbreken. Ik vond dat ik prima op een veilige en verantwoorde manier kon uitbreken en toegeven aan datgene wat ik zo graag wilde; meer doen met zingen.
En dus ondernam ik stappen, op mijn oude schoenen. Een mens moet immers niet teveel verandering ineens willen..En binnen een korte tijd liep ik met rasse schreden een wereld tegemoet die ik tot voor kort niet kende. En het voelt goed, nu al! Ik loop met mini stapjes, maar ik kom vooruit. Ik heb ontdekt dat ik ging sloffen op mijn oude schoenen, en ik gleed soms uit wegens versleten hakken. Nu sta ik fier en monter op mijn nieuwe hakken, en ze passen prima bij de rest van mijn garderobe. Verandering van spijs doet eten, dus doe eens gek en vevang die Brinta eens voor yoghurt!

»

    • Haha, weet niet of de wereld er op zit te wachten, maar ik moedig iedereen aan om hetzelfde te doen. Ook al gaat het niet (meteen) goed, het feit dat je het doet voelt al zo goed. Ik doe mijn best! Thanx en liefs.

      Like

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s