De Reünie, deel 2

Standaard

Zaterdagavond was het dan zover, ik ging mijn oud klasgenoten van de basisschool lichting 1986/1987 weer zien na zo’n 25 jaar. Zenuwachtig was ik niet, wel waren de verwachtingen hooggespannen, aangezien het niet zo’n beste tijd voor mij was in die periode.

Afijn, vol verwachting klopte dus mijn hart en ik zou spoedig oog in oog staan met….tja, wie zouden er eigenlijk allemaal zijn? Straks zou ik daar staan met een paar mensen met wie ik niks had en nooit zou krijgen..

Niets was minder waar. Ik werd hartelijk ontvangen en men leek blij te zijn, om mij weer te zien. Direct wist iedereen wie ik was, en ik herkende de meesten van hen ook vrij snel. Het leek alsof we elkaar vorige week nog gezien hadden..weird. Stuk voor stuk waren dit gezellige, leuke mensen voor wie de tijd zeker niet zijn sporen had achtergelaten. Iedereen fris en fruitig, zeker niet te zien dat zij, maar ook ik al richting de 40 gaan. Waar blijft de tijd, hebben we ons hardop afgevraagd.

Terwijl ik met een groot aantal van hen – los van elkaar – in gesprek was, probeerde ik mij voor de geest te halen hoe we toentertijd met elkaar omgingen. Lagen we elkaar, waren we vriendje/vriendinnetje of werd ik juist genegeerd of gepest door mijn gesprekspartner van weleer? En nu ik dit zo schrijf, komt er ineens een groot besef naar boven, een epiphany; bij eenieder die ik sprak, voelde ik me prettig en op mijn gemak. Herkenning, overeenkomsten, humor, diepgang als we spraken over “het leven”..alleen deze gevoelens overheersten.

Ik begin me nu af te vragen, of ik überhaupt wel gepest ben, want dit strookte niet met hoe ik het mij al die tijd heb herinnerd. Ik kan dus alleen nog maar concluderen, dat het deelnemen aan de Reünie een soort therapeutische werking op mij heeft gehad. Of dat ik een bar slecht (of goed selectief) geheugen heb, dat kan ook nog…

Nevermind, ik kan het eenieder aanraden om toch eens die oude spoken te lijf te gaan, door simpelweg “ja” te zeggen als je wordt uitgenodigd voor een reünie met je klasgenoten! Al was het maar, omdat je naderhand een vriendenboekje krijgt uitgereikt met daarin beschreven, de huidige stand van zaken. Je zult dan zien, dat je het heus niet zo slecht hebt gedaan. En ook die conclusie doet veel goeds voor je zelfvertrouwen. Ik zeg doen!

»

  1. Wat een mooi verslag! Echt super! Leuk dat je het zo naar je zin hebt gehad en dat het je zo goed heeft gedaan. Gelukkig deelt iedereen die mening met je. En ik niet in de laatste plaats. Ik vond het geweldig om al mijn oud-klasgenoten zo heerlijk te zien genieten bij mij thuis. Het was een hele eer voor mij, dat jullie allemaal bij mij op bezoek zijn gekomen. Wellicht tot een volgende keer en hopelijk duurt dat geen 25 jaar meer.
    Liefs Mariëlle

    Like

    • Hoi Marielle,

      Dank je wel, leuk dat je het gelezen hebt en je dezelfde mening deelt! Ik vond het erg bijzonder, om mee te maken hoe vertrouwt het weer voelde. Ik vind jou erg sterk, ook door dit te organiseren terwijl jij in een moeilijke tijd zit. Ook heel frappant dat jij nu (bijna) directeur bent van je oude basisschool…het leven zit vol verrassingen! Pluk de dag, dat doe je goed. Bedankt voor de goede zorgen en hopelijk tot een volgende keer!

      Like

  2. Hey MJ!!

    Wat een geweldige blog!! Zit hier bijna een traantje weg te pinken want wat is het herkenbaar…. volgens mij hebben wij inderdaad veel meer gemeen dan we dachten :-)!!! Nooit gedacht dat het zo’n positieve uitwerking op mij zou hebben. En dat dit voor iedereen zo blijkt te zijn, dat vind ik alleen maar geweldig om te zien.

    Ik kijk uit naar een volgende ontmoeting….

    Enne, misschien overbodig om te zeggen, maarre.. blijf schrijven meis, want je hebt er talent voor!!

    Liefs Kim

    Like

    • Ha Kim,

      Dank je wel, en wat enorm leuk dat je je erin herkent! Blijf het bijzonder vinden, dat we allemaal hetzelfde hebben ervaren, dat het zo vertrouwt voelde na zoveel jaren. Ik heb mooie herinneringen aan de tijd dat wij met elkaar omgingen, en kennelijk was dat niet voor niets zo…we lijken op elkaar.

      Ik blijf zeker schrijven, heb er enorm veel lol in. Dank je wel voor je lieve woorden, en hoop je een volgende keer weer te zien!

      Like

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s