1+1=4

Standaard

Ik ben alleenstaand, met kind. Sinds kort is er iemand in mijn leven gekomen en ook hij brengt een nieuw gezinslid mee; een groot, harig kind op vier poten. Het is een lieverd, maar ik trek gerust de vergelijking met mijn puberzoon.

Als ik even niet oplet, is mijn met zorg bereide maaltijd in twee happen verdwenen. Nu vind ik het fijn om te koken, maar het is nóg fijner als mijn geliefden of ik er vervolgens ook nog van kunnen genieten. Dat deze stoute viervoeter met smaak zijn gevangen hapje verorbert geloof ik direct, maar een waarderend schouderklopje zal ik er niet voor krijgen.

Hij heeft ook een egeltjesfetish; niet gehinderd door enige angst voor pijn, probeert hij elke keer weer tijdens het uitlaten zo’n diertje te pesten. Uiteraard trekt de betreffende egel zich er niets van aan en al snel snapt viervoeter dat hij DEZE egel beter met rust kan laten. Tot de volgende keer..het blijft een leuk spelletje.

Mijn mooie en best prijzige laarzen (zonder stekels) zijn ook vaak de pineut. Nu zal ik nooit in aanmerking komen voor de “Best housewife of the country- award, maar mijn schoeisel staat tenminste allemaal op een logische en makkelijk vindbare plek in huis. Té vindbaar, zo blijkt. Voor het grijpen, welteverstaan. Dus ook voor de viervoeter die bij gebrek aan hondenspeledingetjes mij op kosten jaagt.

Je hoort mij niet klagen hoor, ik vind het gezellig om er een nieuw gezinslid bij te hebben, zo onverwacht. Maar ik krijg met veel pijn en moeite mijn eigen puber in het gareel en nu heb ik er ineens twee!

Waf! (het beest moest en zou zijn stempel drukken)!

»

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s