The pursuit of Happiness

Standaard

Je leest erover in boeken, op het Vivaforum en ziet het in romantische clichéfilms, maar nooit verwacht je dat het ineens ook voor jou is weggelegd; die ene persoon die zomaar je leven binnenwandelt en die in no time erg speciaal voor je wordt.

Het overkwam mij, nu 3 maanden geleden. Op een moment dat ik nog aan het bijkomen was van de aardschok der aardschokken; mijn ex-partner die mij verliet voor mijn toenmalige beste vriendin. Needless to say, dat we geen vriendinnen meer zijn en kennelijk ook nooit echt geweest zijn.

De setting waarbinnen zich dit tafereel afspeelde, was opmerkelijk en zelfs een blinde zou het nog niet hebben zien aankomen, laat staan ik zelf. Nietsvermoedend was ik die memorabele dag hard aan het werk, mij voorbereidend op het gesprek met mijn nieuwe klant; ene P. H. Jonge vent (alles wat jonger is dan ik, noem ik jong) hoogopgeleid (wat ik niet vaak meemaak in mijn werk) en afkomstig van de andere kant van het land. Zou mij benieuwen, wat er aan de andere kant van de tafel voor mij zou komen zitten.

Lang verhaal kort; deze man intrigeerde mij. Hij kwam bij me binnen, zogezegd. In dit stadium geheel onschuldig en nog zonder enig idee te hebben, van wat er daarna nog zou gebeuren. Er was sprake van een magische klik, wederzijds begrip en ik betrapte mezelf erop dat ik hem wel vaker zou willen inplannen dan de standaard drie keer per week… Waar een ander bij te laat komen streng door mij werd toegesproken, liet ik het bij P. gaan en zwakte zelfs zijn argument af, dat dit toch eigenlijk niet de bedoeling was. Ik liet hier duidelijk een professioneel steekje vallen, iets wat mij niet snel aangerekend kan worden.
De weken vlogen voorbij, totdat P. mij uitnodigde om gezellig een borrel te gaan doen, op een terras in mijn woonplaats. Hij was toevallig in de buurt…could be, could be not. Maar hé, natuurlijk ging ik graag een drankje doen. P. had een baan gevonden, waardoor er van belangenverstrengeling geen sprake meer was. De weg was vrij, en toen ik die bewuste zaterdagavond in juli richting terras fietste, reed ik mijn nieuwe geluk tegemoet.

Het was het begin van een gelukkige periode, at last! Zowel voor hem, als voor mij. Na roerige tijden van beide kanten, hadden we de omstandigheden aan onze zijde. Het voelt alsof het zo had moeten zijn, een uitspraak waarvan ik normaliter spontaan galbulten krijg en die net zo wazig is als de term “soulmates”. Desalniettemin bezig ook ik deze term met liefde en plezier, en ik meen het nog ook!

Ik wil maar zeggen; in tijden van verdriet, wanhoop en algehele malaise, kan er zomaar ineens een mini- oerknal plaatsvinden in je binnenste. De wereld draait door, gaat drie keer over zijn kop maar je komt altijd op je pootjes terecht!

Was getekend, een zeer gelukkige helft van een soulmate

»

  1. Ik vind het heel fijn voor je, koester je geluk, ik voor mij: ik geloof er niet meer in, en raar maar waar, mijn leven is goed zo op deze manier. Maar wellicht als ik meer van dit soort verhalen lees, vind ik ooit mijn geloof weer terug. …….in ieder geval: respect: dapper dat je weer ‘durft’! En gefeliciteerd, beiden!!

    Like

    • Ha JC, bedankt voor je lieve reactie! Weet je, ik heb het geloof nooit verloren, maar dat het zo snel en zo onverwacht op mijn pad kwam, had ik nooit durven voorspellen. En dat kan iedereen overkomen, maar bij de 1 wat sneller dan bij de ander.. ik gun het je enorm dat het ook op jouw pad komt! Belangrijkste is toch dat je het leuk hebt met jezelf.. dan is een partner een leuke aanvulling. Geen invulling.

      Like

  2. Wat heerlijk voor je!!!! Heb echt regelmatig aan je gedacht de laatste maanden. En je gemist, je stukjes, je humor, je aanwezigheid. En dan zo’n ‘come back’, dat had ik in mijn stoutste dromen niet verwacht. Ik geniet mee met je geluk. En ALSJEBLIEFT ga ervoor, laat je oude relatie niet meespelen in je nieuwe relatie, er zijn echt mannen die wel te vertrouwen zijn. Nieuw begin, nieuwe liefde, soulmates…. WOW!

    Ps en dank voor het plaatsen van mijn blog! Zo leuk ook.

    Like

    • Ha lieve Helen,

      Wat een lief bericht! Heb het P. laten lezen en die vond je bericht ook mooi. Ik neem je wijze advies ter harte, en neem zeker mijn oude relatie niet mee in deze. Ik gun het hem niet, ik gun mezelf dit geluk en ga er alles aan doen om het te laten slagen.

      Ik ben jou zeker ook niet vergeten, denk met veel plezier terug aan ons contact en ik was weliswaar niet fysiek aanwezig, maar mensen zoals jij vergeet ik niet!
      Liefs en blog ze!

      Like

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s