Begin en einde

Standaard

Elk verhaal kent een begin, en een einde. Dan heb je ook nog de categorie “neverending stories”. Van die verhalen met een open einde, waar ik zo’n gruwelijke hekel aan heb.
Ik wil gewoon een einde; positief of negatief, maakt me niks uit. Het moet ergens heengaan, vind ik. De hele weg naar dat einde mag best wel spannend zijn; zonder spanning verslapt de aandacht en ga ik dat hele einde (loze) niet meemaken. Zonde.
Ik weet nog niet waar dit verhaal naartoe gaat, eigenlijk. Als een auteur zijn of haar boek schrijft, zal hij of zij toch ook nog niet precies weten hoe het verhaal gaat eindigen? Of denken jullie van wel?
Misschien bedacht mijnheer of mevrouw de auteur een geweldige verhaallijn, om er vervolgens ergens halverwege compleet van af te wijken. Omdat de personages niet lekker uit de verf kwamen, of omdat bepaalde zaken niet naadloos op elkaar aansloten. Kan allemaal. Misschien kwam iemand ineens met een briljante ingeving aanzetten en besloot de auteur om de boel om te gooien. Een auteur schrijft – naar ik aanneem- voor de fun en omdat het een passie is. Dus wat maakt het uit als er al een pagina of 300 volgeschreven is en deze pagina’s onverrichter zake in de (overvolle) prullenbak belanden? Kan ook nog zijn dat deze pagina’s ooit postuum gepubliceerd gaan worden.
Ik dwaal af, dus terug naar de essentie. Oh nee, er was geen essentie. Ik schrijf maar wat. En ondertussen is het alweer genoeg om er een blog mee te vullen. In het geval van de auteur; genoeg om er een boek van te laten drukken en er keiharde pegels mee binnen te halen.
Met een positief, een negatief, of een open einde. Gelezen wordt het toch wel, en tegen de tijd dat men erachter komt dat het waardeloze pulp was, is het boek al afgerekend en is het voor de auteur altijd een happy end.

»

  1. En soms heeft een boek wel een begin, een eind en een verhaal maar is het verdomd slecht . Zet er een goede marketingmachine achter en je hebt een bestseller. Het boek waarvan ik vind dat dit van toepassing is: “Eten, bidden, beminnen”.

    Like

  2. Ja, daar schrijf ik ook iets over. Over slechte boeken. Het voorbeeld wat jij geeft, is een goeie. Vond het persoonlijk niks aan, ben afgehaakt na zoveel bladzijdes. Maar ook met goede marketing vraag ik me dan af; hoe komt het dat zoveel mensen het boek zélf zo goed vonden? Vanwege de moraal van het verhaal, I guess. De herkenbaarheid.

    Like

Leuk dat je reageert!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s